barkwithme's soup

“ śni mi się że mnie nie kochasz

budzę się i myślę że mądre dziewczynki
nie powinny wierzyć w sny
ale pod skórą wciąż czuję
twojej miłości coraz mniej mam we krwi

patrzę na ciebie chyba masz zły sen
oddychasz jak pisklę 

śni ci się że wiem 
”

Reposted from zdychaj

“ kobieta jakieś 26lat, na koszulce napis psycho bitch, sajko bicz się czyta, trzeba pamiętać, że bitch a nie beach. dziwka - nie plaża, nie brzoskwinka. wysoka, włosy srebrne, pantofle ze skarpetkami, stajl osiemdziesiąte, odwraca się ode mnie, widzę jak spod krótkiej koszulki wyłania się nogi kawałek pleców a na nim tatuaż. litery układają się w imię robert. robert nad tyłkiem, wysokość czcionki sześć centymetrów, rodzaj gothic bold. robert, mój małż. mój małż - tak właśnie mówi. sory, ale mój małż dzwoni. i ten wytatuowany nad tyłkiem małż, ten robert napisany gothikiem boldem na sześć, jakże on się cieszy jak ja od tyłu bierze, jak widzi swoje imię. jak to dobrze robi na jego ego i na jego id, jak on ja posuwa i z każdym kolejnym pchnięciem ten robert buja się w przód i tył. moja legalna dziewczyna, moja pitbullica podstemplowana, osobista, na wyłączność - myśli sobie - tylko ja tu wsadzam, tylko ja. ”

Reposted from zdychaj

“ odciski robią mu się na ustach od tych papierosów odciski robią mu się na sercu od takich historii ”

Reposted from zdychaj

“ a kiedy jej się pojawiały te nawroty przykre, kiedy zaczynała się wymykać sama sobie, musiałem ją trzymać mocno, chronić musiałem, bo w tych okresach mogła się poobijać o powietrze, w tych okresach jej się ziemia usuwała spod nóg, trzeba było tulić ją, lekarstwa niepostrzeżenie w soku rozpuszczać, tulić ją, tłumacząc, że wszystko jest w porządku miłosnym dla nas raz na zawsze ustalonym, tulić ją, z ust do ust ten sok psychotropowy podstępnie przelewając, tulić ją, zapewniając, że byliśmy, jesteśmy i będziemy, że to się dzieje naprawdę, tulić ją, a potem czuć, jak w niej napięcie słabnie, jak się rozładowuje źródło histerii, jak mięknie mi w ramionach i wierzy już bezgranicznie w moje słowami tulić ją, kładąc na tapczanie, tulić ją wzrokiem, oddalając się do przedpokoju, sięgając po słuchawkę i wybierając numer lekarza, tulić ją myśląc, szepcząc psychiatrze, że to znowu wróciło, opisując podaną dawkę i oczekując instrukcji, tulić ją oddechem ulgi, kiedy lekarz przypominał, że z tego się nie można wyleczyć, ale z tym się można nauczyć żyć, jeśli się ma opiekę, a potem tulić ją kocem i raz jeszcze sen sprawdzić, bo jeśli ów sen syntetyczny jej się pod powiekami miotał, zwykłem całować jej powieki, póki drgać mi pod wargą nie przestały. ”

Reposted from zdychaj